پایگاه خبری روزنامه نصف جهان
آینده صنعت فولاد ایران؛ تأکید مدیرعامل ذوب‌آهن بر توسعه منابع انسانی
مدیرعامل ذوب‌آهن اصفهان با تأکید بر نقش توسعه منابع انسانی، آموزش مستمر و مدیریت نوین در آینده صنعت فولاد ایران، پادشکنندگی سازمانی و هم‌افزایی تخصصی را از الزامات افزایش بهره‌وری، تاب‌آوری و توان رقابتی صنایع فولادی دانست.
نصف جهان: سید اردشیر افضلی، مدیرعامل ذوب‌آهن اصفهان، در رویداد راهبردی «مدیران و فعالان صنعت فولاد ایران» با عنوان «آینده صنعت فولاد؛ در گرو هم‌افزایی امروز» که روز ۶ آبان ۱۴۰۵ به همت انجمن فولاد اصفهان و اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی اصفهان و در قالب پنل تخصصی بیست‌وهشتمین سمپوزیوم فولاد برگزار شد، بر ضرورت سرمایه‌گذاری در منابع انسانی، انتقال دانش و اصلاح ساختارهای مدیریتی تأکید کرد.
به گزارش نصف جهان وی با اشاره به نقش نیروی انسانی متخصص در توسعه صنعت فولاد اظهار کرد: پیشرفت پایدار این صنعت به مجموعه‌ای از عوامل شامل مدیریت اثربخش، تأمین مواد اولیه و انرژی، ارتقای مهارت‌های تخصصی، تقویت فرهنگ سازمانی و استفاده از دانش روز وابسته است. بنابراین، ایجاد محیطی مناسب برای یادگیری، فعالیت و رشد نیروهای متخصص باید در اولویت سازمان‌های صنعتی قرار گیرد.
افضلی همچنین موانع اداری، ساختارهای ناکارآمد و تصمیم‌گیری‌های غیرکارشناسی را از عوامل محدودکننده توسعه صنایع دانست و بر ضرورت تفکیک سیاست‌گذاری از دخالت در امور اجرایی تأکید کرد. به گفته وی، اعتماد به مدیران و کارشناسان متخصص و واگذاری تصمیم‌گیری‌ها به افراد آشنا با مسائل صنعتی، زمینه استفاده بهتر از ظرفیت‌های تولیدی و تخصصی را فراهم می‌کند.
پادشکنندگی در مدیریت صنعتی؛ تبدیل بحران‌ها به فرصت رشد و توسعه
مدیرعامل ذوب‌آهن اصفهان در بخش دیگری از این رویداد، مفهوم «پادشکنندگی» را از رویکردهای مهم در مدیریت و توسعه صنایع برشمرد و بر ضرورت افزایش توان یادگیری و سازگاری سازمان‌ها در مواجهه با بحران‌ها و تغییرات محیطی تأکید کرد. وی خاطرنشان کرد: صنعت فولاد برای حفظ موقعیت رقابتی خود به شناخت فناوری‌ها و روش‌های نوین تولید، بهره‌گیری از دانش روز و ارتقای مستمر مهارت نیروی انسانی نیاز دارد.
بر این اساس، سازمان‌های صنعتی نباید صرفاً به تحمل فشارها و بازگشت به شرایط پیشین پس از بحران اکتفا کنند؛ بلکه باید از چالش‌ها برای شناسایی ضعف‌ها، اصلاح فرآیندها و تقویت توانمندی‌های سازمانی بهره بگیرند. چنین رویکردی می‌تواند ظرفیت رقابت‌پذیری و آمادگی صنایع را در برابر تحولات آینده افزایش دهد.
آموزش مستمر و انتقال دانش؛ زیرساخت افزایش بهره‌وری در ذوب‌آهن اصفهان
افضلی توسعه منابع انسانی و آموزش کارکنان را از مهم‌ترین پیش‌نیازهای تحول صنعت فولاد دانست و بر ایجاد فرصت‌های مستمر برای یادگیری، انتقال تجربه و تبادل دانش میان کارکنان تأکید کرد. وی با بیان اینکه یادگیری باید به بخشی از فرهنگ سازمانی تبدیل شود، اظهار داشت: سازمان‌ها زمانی می‌توانند مسیر تحول را با موفقیت طی کنند که فضایی برای پرسشگری، مشارکت، تبادل تجربه و انتقال آموخته‌ها فراهم آورند.
به اعتقاد مدیرعامل ذوب‌آهن اصفهان، تقویت تعلق سازمانی و حمایت از رشد حرفه‌ای کارکنان، نقش مهمی در افزایش بهره‌وری دارد. تشویق نیروی انسانی به یادگیری، مشارکت در اصلاح فرآیندها و انتقال دانش تخصصی، ضمن ارتقای مهارت‌ها، به بهبود عملکرد مجموعه‌های صنعتی کمک می‌کند.
چابکی سازمانی و اصلاح مدیریت؛ الزامات تحول در صنعت فولاد
مدیرعامل ذوب‌آهن اصفهان در ادامه، چابکی سازمانی و اصلاح روش‌های مدیریتی را از دیگر عوامل مؤثر بر توسعه صنعت فولاد عنوان کرد و گفت: دستیابی به تحول صنعتی صرفاً با طرح دیدگاه‌ها و برنامه‌های اصلاحی محقق نمی‌شود، بلکه اجرای عملی و مرحله‌به‌مرحله این برنامه‌ها در ساختارها و فرآیندهای سازمانی ضرورت دارد.
بازنگری در شیوه‌های مدیریتی، تسهیل تصمیم‌گیری، استفاده از تخصص کارشناسان و افزایش مشارکت کارکنان از جمله اقداماتی است که می‌تواند اثربخشی سازمان‌ها و سرعت اجرای برنامه‌های توسعه‌ای را افزایش دهد.
هم‌افزایی تخصصی؛ مسیر تحقق آینده پایدار صنعت فولاد ایران
سید اردشیر افضلی در جمع‌بندی دیدگاه‌های خود، هم‌افزایی میان مدیران، متخصصان و فعالان صنعت فولاد را از الزامات آینده این صنعت دانست و تأکید کرد: توسعه پایدار فولاد نیازمند پیوند میان منابع انسانی توانمند، مدیریت اثربخش، آموزش مستمر، انتقال دانش و بهره‌گیری از روش‌های نوین تولید است. وی با تأکید بر ضرورت شناسایی چالش‌ها و اصلاح نقاط ضعف سازمانی، بهره‌گیری از تجربه‌های گذشته و ایجاد بستر یادگیری مستمر را از عوامل مؤثر در ارتقای عملکرد صنایع برشمرد.
پادشکنندگی چه تفاوتی با تاب‌آوری سازمانی دارد؟
پادشکنندگی مفهومی فراتر از تاب‌آوری است. تاب‌آوری به توانایی یک سیستم برای حفظ عملکرد یا بازیابی وضعیت پس از مواجهه با بحران اشاره دارد؛ اما پادشکنندگی به قابلیتی گفته می‌شود که به سیستم امکان می‌دهد از فشارها، نوسانات و چالش‌ها برای یادگیری، اصلاح و تقویت توانمندی‌های خود استفاده کند. در مدیریت صنعتی، پادشکنندگی به معنای ایجاد سازمان‌هایی است که نه‌تنها در برابر بحران‌ها مقاومت می‌کنند، بلکه از شرایط دشوار برای بهبود فرآیندهای تولید، افزایش آمادگی سازمانی و ارتقای عملکرد رقابتی خود بهره می‌گیرند.